Onder 9.23 College van Beroep voor het bedrijfsleven 22 mei 2018

Ik vrees dat ik voor het overige weinig zinnigs over uw vraag 3 (en vraag 6) kan zeggen omdat naar mijn indruk alleen feitenonderzoek kan uitwijzen of (nagenoeg) volledige verantwoording in kilo’s voldoende ontzenuwing inhoudt van het op zichzelf gerechtvaardigde wettelijke vermoeden. Ik kan niet beoordelen of verantwoording in kilo’s mest niet (nog) onnauwkeuriger of (nog) manipuleerbaarder is dan verantwoording volgens de wettelijke mineralenhoeveelheidsbepalingregels. Verantwoording in kilo’s mest bij de uitgang betekent dat bij de ingang van de volgende schakel verder gerekend wordt met die kilo’s (in plaats van met afvoerbemonsteringsresultaten). Als ik het goed zie, zouden bij aanvaarding van afvoerverantwoording in kilo’s mest bemonstering en analyse geen zin meer hebben. Het in onderdeel 0.5 genoemde journalistieke onderzoek suggereert overigens dat mineralengehalte-maniputatie even simpel is als gewichtmanipulatie. Ik heb onvoldoende inzicht in de feitelijke gang van zaken in de intensieve veehouderij (zoals wellicht uit het vervolg van deze volzin pijnlijk blijkt), maar ik kan mij voorstellen dat een veehouder die zijn stallen vaker of langer spoelt, in kilo’s meer mest lijkt af te voeren dan in mineralengehalten, tenzij met de individuele spoelfrequentie en het spoelvolume rekening wordt gehouden of stalspoeling verwaarloosbare invloed heeft op het volume en de samenstelling van de mestvoorraad. In het huidige verantwoordingssysteem sluiten input en output al niet goed op elkaar aan omdat de input bepaald wordt op basis van forfaits en de output op basis van bemonstering, maar beide worden wel in mineralengewicht bepaald. Als de output ook nog in andere eenheden verantwoord wordt dan de input is berekend, lijkt op het eerste gezicht van een leek de kans op mismatches toe te nemen. Uw vraag 3 gaat uit van afwezigheid van elk blijk van manipulatie (van mineralengehalten), maar ook zou elk blijk van gewichtmanipulatie moeten ontbreken. Dat zou neerkomen op de last voor de Minister om manipulatie te bewijzen. Zoals ik het stelsel begrijp, gaat de wetgever er echter van uit dat manipulatie, althans onregelmatigheden, al verondersteld mogen worden als er een verantwoordingsgat in kilo’s mineralen is. Ik meen dat het dan in beginsel niet aan de rechter is om anders te bepalen, tenzij het systeem van de wetgever rechtstreeks werkende bepalingen van internationaal recht schendt of de uitwerking in gedelegeerde regelgeving algemene rechtsbeginselen schendt. Ik meen op grond van het bovenstaande dat dat in beginsel niet het geval is. Wel merk ik op dat de minister in haar hoedanigheid van uitvoerende macht rechtens relevant vertrouwen gewekt lijkt te hebben dat volledige verantwoording in mestgewicht volstaat (zie 4.1.6).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c68edc28be1d1ace7c16b2c6973e3f864813eda9b5f565f76d50b9a584ac0902 | shasum -a 256