Onder 6.7 College van Beroep voor het bedrijfsleven 10 juli 2018

Voor zover appellante in het kader van haar handhavingsverzoek tevens heeft verzocht om handhavend optreden vanwege het toepassen van kunstmatige inseminatie overweegt het College het volgende. Ingevolge artikel 3.4, tweede lid, aanhef en onder d van het Bhd dient bij het fokken zoveel mogelijk voorkomen te worden dat voortplanting op onnatuurlijke wijze plaatsvindt. Deze bepaling sluit evenwel niet uit dat in bepaalde gevallen toch kunstmatige inseminatie plaatsvindt. Daarvoor zijn de specifieke omstandigheden van het geval doorslaggevend. Ter zitting heeft verweerder toegelicht dat kunstmatige inseminatie in elk geval niet is toegestaan als er sprake is van een genetisch, overerfbaar probleem met de dekking. Kunstmatige inseminatie wordt volgens verweerder in sommige gevallen wel toegestaan, indien er sprake is van een probleem met de anatomie van de hond waardoor de dekking moeilijk is, als de reu te wild is voor de dekking of als een dekking niet mogelijk is omdat de teef en de reu zich in verschillende landen bevinden. Uit het bestreden besluit blijkt dat er éénmalig kunstmatige inseminatie bij een teef is toegepast, omdat de teef een verwonding en verrekking had opgelopen bij het wild spelen met een reu. [naam 3] wilde de desbetreffende teef niet extra belasten met een dekking. Ter zitting heeft verweerder toegelicht dat de toezichthouder zelf heeft waargenomen dat de desbetreffende teef kreupel liep en dat de toezichthouder een brief van de behandelend dierenarts heeft gezien waaruit blijkt dat de teef gewond was geraakt. Naar het oordeel van het College heeft verweerder, gelet op vorengenoemde specifieke omstandigheden van het geval waarin éénmalig kunstmatige inseminatie heeft plaatsgevonden, terecht geoordeeld dat geen sprake is van een overtreding zodat er geen aanleiding bestond om handhavend op te treden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca20e5b54092eadc0fc4171f8f9cbc20cc0cea6d250860d37d80afbd5897b989 | shasum -a 256