Onder 9.3 College van Beroep voor het bedrijfsleven 11 september 2018

Het College is voorts van oordeel dat ACM appellante 3 terecht heeft aangemerkt als feitelijke leidinggevende aan de door appellante 1 begane overtredingen. Voor dat oordeel is van belang geacht dat appellant 4 op 20 mei 2014 tegenover twee toezichthouders van ACM heeft verklaard dat appellante 3 de door het callcenter gebruikte belscripts heeft opgesteld en dat zij contact onderhield met het callcenter. Verder heeft [naam 5] , directeur van het callcenter dat voor appellante 1 de telemarketinggesprekken voerde, op 20 mei 2014 tegenover twee toezichthouders van ACM verklaard dat appellante 3 de contactpersoon is voor appellante 1, dat zij de belscripts opstelde en aan het callcenter toestuurde, dat hij contact onderhield met appellante 3 over ingekomen klachten over de gevoerde telemarketinggesprekken en dat appellante 3 er op toezag dat het callcenter zich aan de door haar opgestelde belscripts hield. Deze verklaringen worden ondersteund door de door [naam 6] , supervisor van het callcenter, op 20 mei 2014 tegenover twee toezichthouders van ACM afgelegde verklaring. Gelet hierop is het College, anders dan appellanten, van oordeel dat appellante 3 substantieel betrokken is geweest bij de door appellante 1 begane overtredingen. De omstandigheid dat appellant 4 in hoger beroep is teruggekomen van zijn eerdere verklaring kan niet tot een ander oordeel leiden, reeds omdat daaruit niet blijkt waarom hij van die verklaring is teruggekomen. Voorts is voor het aanmerken van appellante 3 als feitelijke leidinggevende niet vereist dat zij opzet heeft gehad, gericht op het begaan van de overtredingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef29f2bb375dc88e99625404487a703f25d2c7a865fa2474f50e90bafb1206a0 | shasum -a 256