Onder 5.9.5 College van Beroep voor het bedrijfsleven 17 oktober 2018

Dat binnen het stelsel niet is voorzien in een categoriale regeling voor bedrijven die financiële verplichtingen zijn aangegaan om te kunnen uitbreiden en deze uitbreiding op 2 juli 2015 nog niet volledig hadden gerealiseerd, levert naar het oordeel van het College op zich zelf geen strijd op met artikel 1 van het EP. Uit de wetsgeschiedenis, onder meer de brief van 3 maart 2016 (Kamerstukken II, 2015–2016, 33 979, nr. 108, p. 7), blijkt dat onderzocht is of bij de toekenning van fosfaatrechten rekening gehouden kon worden met de groei in een periode voorafgaande aan de aankondiging van de maatregel. Zo is gedacht aan de gemiddelde fosfaatproductie van melkvee op een bedrijf in 2014. De uitbreiding tussen januari en juli 2015 zou dan niet worden vertaald in fosfaatrechten. Omdat de wetgever geen rechtvaardiging zag voor het onderscheid tussen recent wel of niet gegroeide bedrijven is hier niet voor gekozen. Dit uit het oogpunt van voorzienbaarheid. Daarmee resteert wel een beperkte mogelijkheid om daarnaast nog fosfaatrechten toe te kennen. De keuze om niet voor een bepaalde categorie een voorziening op te nemen op basis waarvan fosfaatrechten worden toegekend, zoals de groep die meer dan 35% van het balanstotaal heeft geïnvesteerd, acht het College echter niet onbegrijpelijk, omdat dit vaak een keuze voor de grootste uitbreider zou betekenen en geen recht zou doen aan de mate waarin een individueel bedrijf getroffen kan worden, zoals in het advies van de commissie Kalden is opgemerkt. Verder wijst het College op de mogelijkheid die de wet biedt om, al dan niet na tussenkomst van de rechter, met toepassing van artikel 38 van de Msw vrijstelling of ontheffing te verlenen van hetgeen in de wet is bepaald, eventueel onder daaraan te verbinden voorwaarden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/90a27cdc20f478e4b93a4a46a0fd8485ae92616eb9b4e0fc1243c31e10586e32 | shasum -a 256