Onder 1.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 23 april 2019

3 Appellante heeft in beroep aangevoerd dat verweerder de subsidiabele oppervlakte van een aantal percelen van haar landbouwbedrijf te klein heeft vastgesteld. Daartoe heeft zij aangevoerd dat verweerder bij de beoordeling daarvan niet of onvoldoende rekening heeft gehouden met de resultaten van de door bureau Kavel 10 verrichte GPS-meting, waarbij tevens 3D veldfoto’s zijn gemaakt. Deze foto’s geven volgens appellante een juist beeld van de situatie ter plaatse, waardoor deze foto’s nauwkeuriger zijn dan de door verweerder gebruikte luchtfoto’s. Daarnaast heeft appellante aangevoerd dat de verwijzing van verweerder naar de uitspraak van het College van 29 mei 2017 – waarin is geoordeeld dat verweerder bij een verschil van minder dan 2% tussen de aangevraagde oppervlakte en de door verweerder vastgestelde maximaal subsidiabele oppervlakte van het referentieperceel mag uitgaan van de juistheid van de oppervlakte van het referentieperceel en afzien van een nadere beoordeling van dat verschil – niet opgaat. Het verschil tussen de door haar aangevraagde oppervlakte (90,60 ha) en de door verweerder voor uitbetaling in aanmerking genomen oppervlakte (88,65 ha) bedraagt immers meer dan 2%, namelijk 2,15%. Voorts heeft appellante aangevoerd dat verweerder, door te overwegen dat een GPS-meting niet bruikbaar is om percelen c.q. grenzen daarvan in te tekenen, de GPS-meting op voorhand al buitenspel heeft gezet. Dit is volgens appellante niet juist omdat de GPS-lijnen zowel op de plattegrond als op de veldfoto’s duidelijk zichtbaar zijn. Tot slot stelt appellante zich op het standpunt dat verweerder de beoordeling van de vraag of de taluds, die aan diverse zijden van de door appellante opgegeven percelen liggen, subsidiabel zijn, niet kan verrichten op basis van luchtfoto’s. Op deze foto’s is volgens appellante niet te zien dat sprake is van zeer geleidelijk aflopende taluds, waardoor verweerder de perceelgrenzen ten onrechte op de insteek van de sloot heeft gelegd. Het vaststellen van de perceelgrenzen is evenmin in overeenstemming met de door verweerder gehanteerde handleiding “Percelen, landbouwgrond of niet volgens het GLB”, waarin is aangegeven dat in zo’n geval de grens van water en land als perceelgrens moet worden aangehouden, aldus appellante.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d0baa64e586e86b68fe8e874297c98541e99f970d67492ac129ab9bebb5100aa | shasum -a 256