Onder 6.5 College van Beroep voor het bedrijfsleven 23 april 2019

Het College heeft op de zitting de situatie van perceel 9 aan de hand van ingezoomde luchtfoto’s, streetview en de daarop geprojecteerde lijnen met partijen besproken. Appellante heeft perceel 9 eruit gelicht omdat dit perceel – anders dan de overige in geding zijnde percelen – nagenoeg vlak is en er volgens haar geen talud aanwezig is, zodat de grens van dit perceel op de grens land en water moest worden gelegd. Verweerder heeft ter zitting zijn standpunt gehandhaafd dat hij de grens van perceel 9 (en van de overige in geding zijnde percelen) terecht op de insteek van de sloot heeft gelegd. Gezien de luchtfoto’s en de nadere toelichting van verweerder ziet het College in hetgeen appellante heeft aangevoerd geen aanknopingspunten om te twijfelen aan het standpunt van verweerder. Op de luchtfoto’s is duidelijk een hellend talud te zien. Bovendien valt de grens op de insteek van de sloot in dit geval samen met de door appellante langs het perceel geplaatste prikpaaltjes. Appellante heeft niet betwist dat deze paaltjes in het hier van belang zijnde aanvraagjaar (2016) een permanente afrastering vormden. Nu het betoog van appellante ten aanzien van perceel 9 faalt, faalt haar betoog ten aanzien van de overige in geding zijnde percelen evenzeer. Ter zitting heeft appellante immers aangegeven dat bij deze percelen wel enigszins sprake is van een talud. Hieruit volgt dat verweerder de subsidiabele oppervlakte van de onder 6.4 genoemde percelen van appellante juist heeft vastgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d0baa64e586e86b68fe8e874297c98541e99f970d67492ac129ab9bebb5100aa | shasum -a 256