Onder 5.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 9 januari 2019

Het College zal eerst ingaan op de beroepsgrond dat er geen te rechtvaardigen verschil bestaat tussen (startende) bedrijven waarvoor wel een knelgevallenoplossing wordt geboden en de situatie van het bedrijf van appellanten. Het College vat deze stelling op als een beroep op de exceptieve toets. Voor zover appellanten betogen dat de voorwaarde van artikel 72, zesde lid, van het Uitvoeringsbesluit dat op 2 juli 2015 vrouwelijk jongvee moet worden gehouden voor hun bedrijf buiten toepassing moet blijven en het bedrijf op grond van deze bepaling fosfaatrechten dienen te worden toegekend, slaagt dit beroep niet. De wetgever heeft de regeling voor knelgevallen bewust beperkt gehouden, mede om te voorkomen dat de benodigde generieke korting groter zou uitvallen (onder meer Kamerstukken II, 2015-2016, 34 532, nr 3, p. 20). Ingevolge de genoemde bepaling kan een bedrijf als een nieuw startend bedrijf worden aangemerkt, indien het bedrijf op 2 juli 2015 vrouwelijk jongvee hield en het tussen 2 juli 2015 en 1 januari 2018 is gestart met de productie van melk. Van een willekeurige voorwaarde, of strijd met het gelijkheidsbeginsel, is naar het oordeel van het College geen sprake. De startersregeling is beperkt tot die melkveebedrijven die al wel gestart waren, maar op 2 juli 2015 nog niet ‘volledig operationeel’, zoals ook in de toelichting bij de wijziging van het Uitvoeringsbesluit staat vermeld. De aanwezigheid van jongvee op 2 juli 2015 is gekoppeld aan de datum in de bepaling waarop met het zesde lid een uitzondering werd gemaakt. Met toepassing van de hier passende terughoudende toets is het College daarom van oordeel dat de wetgever in redelijkheid tot de vaststelling van de betreffende bepaling heeft kunnen komen. Het baat appellanten derhalve niet dat zij in november alsnog vee op stal hadden staan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/60657eb5325b253060c754e760e6a324cfec8f777a4e6ee4c038a45c7a964d60 | shasum -a 256