Onder 13.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 11 juni 2019

Naar het oordeel van het College hebben betrokkenen in hun verweer in eerste aanleg terecht naar voren gebracht dat zij het conceptrapport van 25 maart 2015 in het kader van wederhoor aan appellant hebben voorgelegd en dat zij de via zijn advocaat ontvangen uitgebreide reactie van appellant daadwerkelijk in beschouwing hebben genomen en beoordeeld. De stellingen van appellant hebben zij onderzocht en afgezet tegen hun bevindingen, het beschikbare bewijs en de door appellant overgelegde en genoemde stukken. Voor zover betrokkenen de opmerkingen relevant achtten, hebben zij deze bij het desbetreffende onderwerp in het rapport opgenomen. Ten aanzien van een gedeelte van de stellingen van appellant hebben betrokkenen geconcludeerd dat ze niet aansloten bij het beschikbare bewijs en ook niet bleken uit de stukken waarnaar appellant zelf verwees. Betrokkenen hebben erop gewezen dat zij een expliciete en gedetailleerde reactie op het commentaar van de advocaat van appellant in hoofdstuk 9.2 van het rapport hebben opgenomen en voorts volledigheidshalve de integrale wederhoorreactie als bijlage bij het rapport hebben gevoegd. Ten aanzien van de vijf door appellant genoemde onderwerpen hebben betrokkenen in het rapport (als ook in hun verweer) uitgebreid gemotiveerd waarom zij de stellingen van appellant niet onderschrijven. Het College ziet dan ook geen grond voor het oordeel dat betrokkenen het beginsel van wederhoor onvoldoende in acht hebben genomen en aan het wederhoorcommentaar van appellant onvoldoende aandacht hebben besteed.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/456bcbaff399dbfe93aeda009586efdd3a06c5b3b8fe3a6573c8703119c6974f | shasum -a 256