Onder 4.6 College van Beroep voor het bedrijfsleven 23 juli 2019

Appellente heeft naar aanleiding van de uitspraken van het College van 9 januari 2019 (hiervoor aangehaald) bij brief van 28 februari 2019 nog het volgende aangevoerd. Het merendeel van de uitbreiders is al in 2013 begonnen met het maken van uitbreidingsplannen en voorbereidingen. Zij zijn afgegaan op de rapporten, die de overheid heeft laten opstellen. In 2013 was het voor de individuele melkveehouder niet voorzienbaar dat relatief veel andere melkveehouders ook bouwplannen hadden, waardoor het fosfaatplafond overschreden zou worden in de toekomst, terwijl de overheid zoals ook blijkt uit de brief van 12 december 2013 actief verkondigde dat niet werd verwacht dat het fosfaatplafond zou worden overschreden en ook dat grondgebonden groei voor gezinsbedrijven de toekomst had. De overheid hield de mogelijkheid van dierrechten wel open, maar overwoog ook dat dit een enorme achterstand geeft op de concurrentiepositie op Europees niveau. Gezien de rol van de autoriteiten, die wel inzicht hadden in de fosfaatontwikkeling, de banken die financierden en (lagere) overheden die vergunningen verleenden, en gelet op de willekeurige peildatum van één dag, mogen de negatieve gevolgen van het stelsel van fosfaatrechten niet alleen voor rekening van de individuele melkveehouder komen. Appellante wordt als gevolg van de invoering van het stelsel van fosfaatrechten zeer ernstig belemmerd in haar bedrijfsvoering en de voortgang van haar bedrijf is onzeker. Zij wijst erop dat zij niet grootschalig is uitgebreid maar slechts een oude stal heeft vervangen en daarbij in omvang is gegroeid, omdat de investering anders niet rendabel zou zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f352fc4686a7d5451adb4270317b68eae933e22add23726b92a0e5456b192c34 | shasum -a 256