Onder 5.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 29 januari 2019

De opgelegde maatregel ten aanzien van het ontstoken voetkussen en tandsteen gaat verder dan artikel 1.7, aanhef en onder c, Bhd voorschrijft, aangezien in deze bepaling niet is vermeld de verplichting om een dierenarts te raadplegen en diens behandelplan uit te voeren. Onduidelijk is waar verweerder op baseert dat appellant de dieren onvoldoende heeft gecontroleerd en de benodigde zorg heeft onthouden. Dat één hond te veel tandsteen had, wil niet zeggen dat het dier ziek/gewond lijkt, noch dat het dier zorg is onthouden. Appellant had bovendien zijn eigen dierenarts al geraadpleegd over het tandsteen, maar die vond dat het beter niet verwijderd kon worden omdat er anders meer voor in de plaats zou komen. Dat de ontsteking van het voetkussen van de rechterpoot van de Kooiker reu was veroorzaakt door urine en uitwerpselen in het hok is niet aangetoond. Een ontsteking kan ook een andere oorzaak hebben. Als het door urine/uitwerpselen kwam, zou ook het andere voetkussen ontstoken zijn. Als appellant het eerder had gezien had hij direct passende zorg geboden. De ontsteking had zich bovendien aan appellant nog niet geopenbaard. Verweerder heeft geen bewijs geleverd dat het voetkussen al langere tijd ontstoken was. Appellant kon deze zorg bovendien zelf bieden. Dat geen passende zorg is geleverd kan verweerder niet bewijzen, omdat de toezichthouders niet langere tijd op de locatie aanwezig zijn geweest om na te gaan hoe dikwijls appellant zijn dieren controleert op mogelijke kwaaltjes.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f9978b3f6060380356015f56b3da65f3871d44b7ad3616583e75d6fde41649d4 | shasum -a 256