Onder 3.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 15 oktober 2019

Het College volgt AFM hierin niet. Het standpunt van AFM dat voor het eerst in hoger beroep tegen het intrekkingsbesluit aangevoerde (nieuwe) gronden, niet bij de beoordeling van het hoger beroep kunnen worden betrokken, vindt geen steun in artikel 6:13 van de Awb. Het besluit tot intrekking van de vergunning vormt een geheel en is niet te splitsen in besluitonderdelen. Appellante heeft de intrekking zowel in bezwaar als in beroep gemotiveerd bestreden, zodat artikel 6:13 van de Awb er niet aan in de weg staat dat zij dit ook in hoger beroep doet. Anders dan AFM lijkt te menen is deze bepaling geen grondenfuik. Ook overigens vloeit naar het oordeel van het College niet uit de wet of uit enig rechtsbeginsel voort dat gronden die niet expliciet in bezwaar of beroep worden aangevoerd, vanwege die enkele omstandigheid buiten de inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep zouden moeten blijven. Uit de jurisprudentie van het College volgt dat in beroep nieuwe gronden kunnen worden aangevoerd (zie ECLI:NL:CBB:2015:294). Naar het oordeel van het College geldt dit evengoed in hoger beroep. De mogelijkheid tot het aanvoeren van nieuwe gronden bestaat alleen niet wanneer het aanvoeren daarvan in strijd is met een goede procesorde. Dat is onder andere het geval indien het aanvoeren van die nieuwe gronden verwijtbaar zodanig laat plaatsvindt dat de andere partij of partijen niet meer in de gelegenheid is of zijn om hun reactie daarop voldoende voor te bereiden en/of de goede voortgang van de procedure daardoor wordt belemmerd. Naar het oordeel van het College is daarvan in dit geval geen sprake. Appellante heeft de nieuwe gronden in haar hoger beroepschrift naar voren gebracht en AFM heeft in haar verweerschrift op deze gronden gereageerd. Het College zal bedoelde gronden dan ook inhoudelijk beoordelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8c19aa2146e27bb1db2b101464f1ae12dc0544812f44e13e41c51cb88c95f6e8 | shasum -a 256