Onder 4.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 15 oktober 2019

Het College overweegt daartoe, onder verwijzing naar zijn uitspraak van 12 oktober 2017 (ECLI:NL:CBB:2017:326), dat AFM en de bij haar werkzame toezichthouders teneinde adequaat toezicht te kunnen uitoefenen op de naleving van de bij en krachtens de Wft gestelde regels, beschikken over verschillende bevoegdheden die zij steeds en spontaan kunnen uitoefenen. Daartoe is niet een daaraan voorafgaand en redengevend feit, signaal, grond of vermoeden vereist. In dit geval geldt dat AFM, na onderzoek te hebben verricht naar de activiteiten van [naam 8] , een handelsnaam en nevenvestiging van [naam 9] B.V. ( [naam 9] ), op 26 februari 2015 aan [naam 9] een aanwijzing heeft gegeven waarin AFM zich onder meer op het standpunt heeft gesteld dat [naam 8] het adviseren over financiële instrumenten diende te staken. De dienstverlening die door [naam 8] werd uitgevoerd is vanaf maart 2015 voortgezet door appellante. AFM heeft, naar zij heeft te kennen gegeven, aanleiding gezien om de bedrijfsvoering van appellante nader te onderzoeken nadat zij ermee bekend werd dat appellante mogelijk de directe voortzetting van [naam 8] zou zijn en zij klachten had ontvangen over de wijze waarop appellante consumenten benaderde. Het College ziet in het voorgaande geen grond voor het oordeel dat AFM vooringenomen heeft gehandeld en daardoor niet van haar bevoegdheden gebruik heeft kunnen maken. Integendeel, het gegeven dat appellante activiteiten van [naam 8] heeft overgenomen en de omstandigheid dat er daarvoor al sprake was van een nauwe samenwerking tussen deze partijen ( [naam 8] huurde van appellante personeelsleden in) maken juist dat voor het onderzoek naar appellante op objectieve gronden een redelijke aanleiding bestond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8c19aa2146e27bb1db2b101464f1ae12dc0544812f44e13e41c51cb88c95f6e8 | shasum -a 256