Onder 9.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 15 oktober 2019

Met de rechtbank is het College van oordeel dat AFM op grond van artikel 1:104, eerste lid, aanhef en onder d, van de Wft bij afweging van de betrokken belangen heeft mogen besluiten de vergunning van appellante geheel in te trekken. Het College onderschrijft het oordeel van de rechtbank en kan zich vinden in de strekking van de motivering als neergelegd in rechtsoverweging 5.2 van haar uitspraak. Het College voegt daaraan toe, in reactie op hetgeen appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, dat AFM, in paragraaf 3 van het primaire besluit een belangenafweging heeft gemaakt en daarbij ook heeft gemotiveerd waarom zij het besluit tot intrekking van de vergunning een passende maatregel vindt. De enkele, niet nader gemotiveerde verwijzing van appellante naar het handhavingsbeleid van AFM kan haar niet baten. Naar het oordeel van het College is het intrekken van de vergunning hier een geëigend handhavingsinstrument. Voor zover appellante bedoelt dat AFM aan de hand van de in het handhavingsbeleid genoemde factoren had moeten motiveren waarom AFM niet voor een ander handhavingsinstrument heeft gekozen, faalt dit betoog. AFM heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat zij daartoe niet op het grond van het handhavingsbeleid is gehouden. AFM heeft zich ook terecht op het standpunt gesteld dat de omstandigheid dat AFM in het bestreden besluit geen overwegingen heeft opgenomen over de evenredigheid van het intrekkingsbesluit, het bestreden besluit niet gebrekkig maakt, omdat appellante de evenredigheid van het intrekkingsbesluit niet ter discussie heeft gesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8c19aa2146e27bb1db2b101464f1ae12dc0544812f44e13e41c51cb88c95f6e8 | shasum -a 256