Citaat | College van Beroep voor het bedrijfsleven 19 november 2019

Onder 1.4 College van Beroep voor het bedrijfsleven 19 november 2019

Een alinea uit College van Beroep voor het bedrijfsleven 19 november 2019, ECLI:NL:CBB:2019:601.

2. Bij de bestreden besluiten heeft verweerder de primaire besluiten gehandhaafd. Daaraan heeft verweerder ten grondslag gelegd dat de ruimte onder de voertroggen niet kan worden meegeteld bij het vaststellen van de beschikbare oppervlakte en de beschikbare dichte vloeroppervlakte. Hij verwijst hierbij naar de uitspraken van de Hoge Raad van 27 januari 2004 (ECLI:NL:HR:2004:AN9952) en 13 februari 2018 (ECLI:NL:HR:2018:77). Wat de opgelegde last onder dwangsom betreft, stelt verweerder zich op het standpunt dat bij de controle van 13 november 2017 is geconstateerd dat de maatvoering van de hokken, waarin de varkens worden gehouden, niet voldoet aan de eisen die het Besluit houders van dieren daaraan stelt. Daarnaast stelt verweerder dat de toezichthouders in verschillende stallen hebben geconstateerd dat onvoldoende afleidingsmateriaal aanwezig was. Gelet op deze bevindingen, is verweerder van mening dat de maatregelen terecht aan appellante zijn opgelegd. Nu appellante al vanaf 2016 aan het verbouwen is en zowel tijdens de eerste als de tweede controle overtredingen van het Besluit houders van dieren zijn geconstateerd, is volgens verweerder sprake van een structureel probleem. Om aan deze overtredingen een einde te maken, is het opleggen van een last onder dwangsom een passend middel dat in overeenstemming met verweerders interventiebeleid is opgelegd. Dat appellante aan het verbouwen is, is voor verweerder geen reden om een langere begunstigingstermijn te verlenen. Ook vindt verweerder dat de hoogte van de opgelegde dwangsommen in redelijke verhouding staan tot de zwaarte van het geschonden belang. Wat de invordering van de dwangsom betreft, stelt verweerder zich op het standpunt dat bij de hercontrole van 18 juni 2018 is geconstateerd dat appellante de aan haar opgelegde maatregelen onvoldoende heeft uitgevoerd. Daarbij merkt verweerder op dat een last onder dwangsom geen punitieve sanctie is, maar een herstelsanctie. Volgens verweerder heeft appellante zowel artikel 2.17, eerste en derde lid, van het Besluit houders van dieren als artikel 2.18, tweede lid, van het Besluit houders van dieren overtreden. Hiervoor heeft appellante per maatregel, € 20,- per varken verbeurd.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/cd1f72ddcce58cc88f6832794e67784ab62085d1358822acae5ed13d2d675bc3. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt cd1f72ddcce58cc88f6832794e67784ab62085d1358822acae5ed13d2d675bc3, en de alinea staat in dat document op bytes 11040 tot 13268.