Onder 7.4 College van Beroep voor het bedrijfsleven 7 januari 2020

Naar het oordeel van het College heeft appellante niet aannemelijk gemaakt dat verweerder vorengenoemde afspraak heeft gemaakt of genoemde toezegging heeft gedaan. Ter zitting heeft verweerder onweersproken verklaard dat het niet gebruikelijk is om hercontroles vooraf aan te kondigen en dat verweerder nooit van tevoren krijgt te horen wanneer een hercontrole plaatsvindt. In dit geval is met (de gemachtigde van) appellante niettemin afgesproken dat verweerder/de toezichthouders voor zover mogelijk vooraf contact zou(den) zoeken met (de gemachtigde van) appellante om door te geven wanneer een hercontrole zou plaatsvinden en dat verweerder waar mogelijk rekening heeft willen houden met appellante met als doel dat de schoonmaak van de woning zou kunnen plaatsvinden. Het College leidt hieruit af dat verweerder bereid is geweest zoveel mogelijk rekening te houden met de toestand van appellante, maar niet concreet is toegezegd, of de afspraak is gemaakt, dat bij appellante alleen dan een hercontrole en schoonmaak zouden plaatsvinden als deze een bepaalde tijd van tevoren zouden zijn aangekondigd. Appellante heeft geen bewijs overgelegd waaruit blijkt dat dit wel het geval is geweest. Het College ziet daarom geen grond voor het oordeel dat verweerder bij het uitvoeren van de hercontroles en de schoonmaak van de woning in het kader van de toepassing van bestuursdwang onvoldoende rekening heeft gehouden met de toestand van appellante en dat verweerder reeds op grond daarvan redelijkerwijs niet of niet geheel de kosten van de toepassing van bestuursdwang bij haar in rekening heeft kunnen brengen. Uit de toezichtrapporten van 17 december 2018 (hercontroles van 4 en 12 december 2018) en van 3 januari 2019 (hercontrole op 19 december 2018) komt naar het oordeel van het College naar voren dat verweerder/de toezichthouders zich voldoende hebben ingespannen om, voor zover mogelijk, vooraf contact te krijgen met de gemachtigde van appellante en/of haar mantelzorger in verband met een aanstaande hercontrole. Ook over de planning en uitvoering van de schoonmaak van de woning heeft verweerder zich voldoende ingespannen om binnen redelijke grenzen rekening te houden met de toestand van appellante. Hierbij is het volgende nog van belang. Uit het toezichtrapport van 17 december 2018 blijkt dat naar aanleiding van de hercontrole op 12 december 2017 met appellante de afspraak is gemaakt dat haar woning op 17 december 2017 in de ochtend zou worden schoongemaakt door het [naam 4] en dat de honden tot die tijd wegens de onhygiënische situatie in de woning met toestemming van appellante op een opvangadres zouden worden ondergebracht. De toezichthouder heeft appellante daarbij gewezen op de consequenties wanneer deze schoonmaak niet zou worden gerealiseerd, namelijk dat verweerder dan op een nadere datum de schoonmaak zal laten uitvoeren. Vast staat dat de geplande schoonmaak op 17 december 2017 niet is doorgegaan. In het toezichtrapport van 17 december 2017 staat hierover dat appellante de schoonmaakploeg van het [naam 4] niet wilde binnenlaten. Appellante heeft haar stelling dat zij niet heeft meegewerkt aan deze schoonmaak, omdat zij dan een ondersteuningsplan zou moeten ondertekenen dat zou inhouden dat haar PGB-aanvraag geannuleerd zou worden niet met enig bewijs onderbouwd. Het College ziet dan ook geen reden om appellante niet verantwoordelijk te houden voor het niet laten uitvoeren van de eerder door verweerder met haar afgesproken schoonmaak op 17 december 2017. Uit het toezichtrapport van 3 januari 2019 blijkt dat verweerder vervolgens heeft besloten om bestuursdwang toe te passen en de schoonmaak in dat kader te laten uitvoeren door een schoonmaakbedrijf. Nadat hierover aan het einde van de middag van 18 december 2018 en na overleg met de politie in verband met de veiligheid van betrokkenen een afspraak was gemaakt met het schoonmaakbedrijf, heeft de toezichthouder op 19 december 2018 om 8.40 uur de gemachtigde van appellante telefonisch op de hoogte gebracht van het feit dat de schoonmaak rond 10.00 uur zou beginnen. De gemachtigde heeft daartegen toen niet geprotesteerd en gemeld dat zij het zou doorgeven aan appellante. Gezien de ernstige vervuiling van de woning en de voorgeschiedenis, acht het College het begrijpelijk en aanvaardbaar dat verweerder de woning zo snel mogelijk wilde laten schoonmaken. Vast staat dat appellante de schoonmaakploeg op 19 december 2018 niet heeft binnengelaten en dat de schoonmaak van de woning daardoor niet heeft plaatsgevonden. Voor de stelling van appellante dat zij medewerking aan deze schoonmaak heeft geweigerd omdat zij een afspraak had met een forensisch psychiater ontbreekt elk bewijs. Daarin ziet het College dus geen reden om aan te nemen dat sprake was van een belemmering om de schoonmaak te laten realiseren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/780928a4c5cdb586b241eeb8139d4440e3d4efae2ca83adae77dccd5721d674c | shasum -a 256