Onder 7.8 College van Beroep voor het bedrijfsleven 7 januari 2020

Appellante heeft voorts aangevoerd dat zij niet in staat is de kosten van de bestuursdwang te betalen, gelet op haar financiële situatie. Een bestuursorgaan hoeft bij een besluit omrent een kostenverhaal in beginsel geen rekening te houden met de financiële draagkracht van de overtreder. De draagkracht van de overtreder kan immers in de regel pas in de executiefase ten volle worden gewogen en indien hierover een geschil bestaat, is de rechter die belast is met de beslechting daarvan bij uitstek in de positie hierover een oordeel te geven. Voor een uitzondering op dit beginsel bestaat slechts aanleiding indien evident is dat de overtreder gezien zijn financiële draagkracht niet in staat zal zijn de te verhalen kosten van bestuursdwang (volledig) te betalen. Op de overtreder rust de last aannemelijk te maken dat dit het geval is. De overtreder dient daartoe zodanige informatie te verstrekken dat een betrouwbaar en volledig inzicht wordt verkregen in zijn financiële situatie en de gevolgen die het betalen van de verhaalde kosten zou hebben (zie de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 3 april 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1058). Appellante heeft deze informatie niet overgelegd. Haar enkele stelling dat zij de financiële middelen niet heeft om het verschuldigde bedrag te kunnen betalen, leidt daarom niet tot het oordeel dat verweerder niet in redelijkheid tot het kostenverhaal zou kunnen overgaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/780928a4c5cdb586b241eeb8139d4440e3d4efae2ca83adae77dccd5721d674c | shasum -a 256