Onder 1.3 College van Beroep voor het bedrijfsleven 21 april 2020

Uit door verweerster verricht onderzoek is gebleken dat personen die zich in de periode van 1 januari 2013 tot en met 9 juli 2015 tot de onderneming van appellant aan de [adres] te [plaats] wendden voor een gebitsprothese, een intakegesprek voerden met appellant. Als cliënten tot de aanschaf en plaatsing van een gebitsprothese overgingen, ontvingen zij (in de jaren 2014 en 2015) twee nota’s, die beide door appellant werden opgesteld. Eén nota stond op naam van appellant als tandprotheticus en de andere op naam van [handelsnaam 1] . In het jaar 2013 ontvingen de cliënten slechts één nota, namelijk van appellant als tandprotheticus. Ook in dat jaar betaalden cliënten naast het door appellant als tandprotheticus in rekening gebrachte bedrag, een bedrag aan [handelsnaam 1] , echter zonder dat daarvoor een afzonderlijke nota werd verstrekt. Appellant factureerde de kosten van de behandeling, voor zover deze door de zorgverzekeraar zouden worden vergoed, als tandprotheticus. De overige kosten, die niet door de zorgverzekeraar zouden worden vergoed, werden in een nota van [handelsnaam 1] althans afzonderlijk als techniek- en materiaalkosten, diverse werkzaamheden of servicekosten in rekening gebracht. Op deze manier bracht appellant voor een volledige gebitsprothese in totaal steeds een vast bedrag in rekening van € 1.295,- dan wel € 1.325,- (2013), € 1.325,- (2014) of € 1.345,- (2015). Voor een prothese van alleen de bovenkaak bracht hij in totaal de volgende bedragen in rekening: € 760,- dan wel € 785,- (2013), € 785,- (2014) of € 795,- (2015).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb276ba67ca04c6fbfa4f74c15ded23d13aa7da81302d0358d0fe3eda1830f5b | shasum -a 256