Onder 3.3 College van Beroep voor het bedrijfsleven 21 april 2020

Appellant heeft verder aangevoerd dat de boetes onevenredig zijn. Ten eerste is bij de berekening van een onjuiste boetegrondslag uitgegaan. Verweerster heeft de boetegrondslag vastgesteld op € 16.000,- (5% van de netto omzet van de eenmanszaak in 2015). De opbrengsten in de eenmanszaak kwamen echter niet alleen aan appellant ten goede, maar ook aan de andere tandtechnici en het overige personeel. Per 1 januari 2016 heeft appellant de techniekwerkzaamheden ondergebracht in een rechtspersoon. Zijn eigen werkzaamheden is hij blijven verrichten in de eenmanszaak. De omzet die vanaf 2016 in de eenmanszaak werd behaald (€ 110.726,-) is in hoogte vergelijkbaar met de omzet die hij als natuurlijk persoon in 2015 in de eenmanszaak behaalde. Daarmee correspondeert een boetegrondslag van € 5.536,-. Ten tweede zijn volgens appellant cliënten door zijn handelwijze niet benadeeld. Als hij de verrichte gedragingen zou hebben gedeclareerd overeenkomstig de tariefbeschikkingen, zouden de nota’s voor de cliënten op dezelfde totaalbedragen zijn uitgekomen. Ter illustratie daarvan heeft appellant drie nota’s uit het dossier aan de hand van de tariefbeschikkingen opnieuw opgesteld. Verweerster had hieraan overeenkomstig haar beleid het gevolg moeten verbinden dat de boetes op een lager bedrag moeten worden vastgesteld. Hieruit volgt tevens dat appellant geen financieel voordeel uit zijn handelwijze heeft genoten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb276ba67ca04c6fbfa4f74c15ded23d13aa7da81302d0358d0fe3eda1830f5b | shasum -a 256