Onder 5.7 College van Beroep voor het bedrijfsleven 21 april 2020

Het betoog van appellant dat verweerster bij het vaststelling van de boetegrondslag ten onrechte is uitgegaan van de netto omzet van de eenmanszaak omdat de opbrengsten van de eenmanszaak destijds niet alleen aan appellant ten goede kwamen, lijkt te zijn ingegeven door de veronderstelling dat de boetes geacht worden te zijn opgelegd aan appellant als natuurlijk persoon zonder dat van boeteoplegging aan de eenmanszaak sprake is. Het College overweegt, met de rechtbank in 7 van de aangevallen uitspraak, dat tussen appellant en zijn eenmanszaak geen onderscheid kan worden gemaakt. De eenmanszaak is immers geen andere juridische entiteit dan appellant zelf. Aangezien appellant en de eenmanszaak dezelfde entiteit zijn, kan de hoogte van de boetes worden bepaald met inachtneming van de (volledige) omzet van de eenmanszaak. Voor zover appellant in dit verband erop heeft gewezen dat hij diverse werknemers in dienst heeft ten behoeve van de activiteiten die hij uitvoerde onder de handelsnaam [handelsnaam 1] , geldt dat de met die activiteiten behaalde omzet deel uitmaakt van de omzet van zijn eenmanszaak en dus terecht door verweerster is betrokken bij het vaststellen van de boetegrondslag. Waaraan appellant de verworven inkomsten vervolgens heeft uitgegeven, is in dit verband niet van belang.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb276ba67ca04c6fbfa4f74c15ded23d13aa7da81302d0358d0fe3eda1830f5b | shasum -a 256