Onder 5.9 College van Beroep voor het bedrijfsleven 21 april 2020

Verweerster heeft de boetebedragen vastgesteld overeenkomstig de artikelen 5.2 tot en met 5.4 van de Beleidsregel. Voor de overtreding van artikel 35 van de Wmg heeft verweerster concrete ernstfactor 5 (“zeer ernstige overtreding”) gehanteerd en deze vermenigvuldigd met de boetegrondslag van € 16.000,-. Voor de overtreding van artikel 36 van de Wmg heeft verweerster concrete ernstfactor 2 (“minder ernstige overtreding”) gehanteerd en deze eveneens vermenigvuldigd met de boetegrondslag. Dit leidt tezamen tot een basisboetebedrag van € 112.000,-. Het College acht dit boetebedrag op zichzelf niet onevenredig. Het College verwerpt, daargelaten waartoe een andersluidend oordeel zou leiden, het betoog van appellant dat geen sprake zou zijn van benadeling van patiënten. Uit het voorgaande blijkt immers dat verweerster terecht heeft vastgesteld dat appellant door middel van nota’s van hemzelf en nota’s op naam van [handelsnaam 1] standaardbedragen aan zijn patiënten in rekening bracht voor het vervaardigen en plaatsen van gebitsprothesen die hoger waren dan de bedragen die hij op grond van de tariefbeschikkingen van verweerster mocht declareren. Daarmee staat vast dat de patiënten benadeeld en ook dat appellant voordeel heeft genoten uit zijn handelwijze.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb276ba67ca04c6fbfa4f74c15ded23d13aa7da81302d0358d0fe3eda1830f5b | shasum -a 256