Alinea 28 College van Beroep voor het bedrijfsleven 14 januari 2020

4. [naam 1] stelt zich op het standpunt dat de rechtbank, anders dan ACM meent, niet oordeelt dat een stuitingshandeling het onderzoeksdoel moet bevatten, maar dat ACM op het moment van de handelingen nog helemaal niet het vermoeden had dat er sprake zou zijn van een overtreding op het gebied van de opslag van vis in vrieshuizen. Dat vermoeden uitte ACM voor het eerst in het boeterapport dat bijna zes jaar na het beëindigen van de overtreding verscheen. ACM gaat in haar gronden geheel voorbij aan de ratio van het verval van de bevoegdheid een boete op te leggen. Dat is het verkrijgen van rechtszekerheid. Uit de stuitingshandelingen waarop ACM zich beroept, kan niet worden afgeleid dat ACM op dat moment het vermoeden had dat er een overtreding plaats vond op het gebied van de opslag van vis in vrieshuizen. Het oordeel van de rechtbank dat ACM de bevoegdheid om een boete op te leggen niet tijdig heeft gestuit, is juist. merkt verder op dat de door ACM genoemde handelingen geen stuitingshandelingen zijn. Nu de boete kwalificeert als een punitieve sanctie moet, gelet op de rechtsbescherming die het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) biedt, voor de stuitingshandeling een soortgelijke maatstaf worden gehanteerd als geldt voor een stuitingshandeling in het strafrecht. In het strafrecht kan verjaring alleen worden gestuit door een “daad van vervolging”. Daarvan is geen sprake.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e15f5387858763efa999c4f2ac0a4ab6a3cdc32d1d4f40497e9d1e1a0c572b6f | shasum -a 256