Onder 3.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 30 juni 2020

Appellanten voeren aan dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat appellante als vergunninghouder normadressaat is en daarom verplicht is een beleid te voeren om wetsovertredingen door [naam 6] tegen te gaan (grond 1). Appellanten komen op tegen het oordeel van de rechtbank dat AFM zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de bedrijfsvoering van appellante niet zodanig was ingericht dat een beheerste en integere bedrijfsvoering was gewaarborgd en dat er geen adequaat beleid was dat een integere uitoefening van het bedrijf waarborgde (grond 2). Appellanten hebben verder het oordeel van de rechtbank bestreden dat AFM zich op het standpunt heeft kunnen stellen dat appellante geen beleid voerde dat het herkennen van belangenverstrengeling tegenging (grond 3). Appellanten hebben voorts het oordeel betwist dat appellante geen (gepubliceerd) schriftelijk beleid heeft gevoerd inzake beloningen dat erop was gericht te voorkomen dat de beloningen van de personen die werkzaam waren bij de nevenvestiging [naam 6] tot onzorgvuldige behandeling van consumenten leidden (grond 4). Appellanten keren zich tegen het oordeel van de rechtbank dat AFM zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat appellante handelend onder de naam [naam 6] cliënten heeft geadviseerd over financiële instrumenten zonder over de daartoe vereiste toestemming van AFM te beschikken (grond 5) en tegen de conclusie van de rechtbank dat appellante de door AFM aan de bestuurlijke boete ten grondslag gelegde artikelen heeft overtreden (grond 6).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/25ab77eb0adeb21cdae6ed3772ffb7b6f6be780f624ef54badcb3bbba821ce35 | shasum -a 256