Alinea 17 College van Beroep voor het bedrijfsleven 8 september 2020

5. Appellante betoogt dat verweerder niet heeft onderkend dat zij op 13 juli 2016 een beëindigd bedrijf heeft overgenomen van de erven van [naam 2] en dat zij hier tijdig melding van heeft gemaakt. Volgens appellante had daarom, ingevolge artikel 12, eerste lid, van de Regeling het referentieaantal van [naam 2] aan haar moeten worden overgedragen. Verder betoogt appellante dat verweerder zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat zij geen beroep kan doen op artikel 12, tweede lid, van de Regeling. Volgens appellante kan uit het eerste lid worden afgeleid dat de houder het referentieaantal van het beëindigde bedrijf kan overnemen “als had de gestopte veehouder zelf de aanvraag gedaan”, en kan de houder daarom ook om toepassing van het tweede lid verzoeken in verband met een bijzondere omstandigheid die zich op het beëindigde bedrijf heeft voorgedaan. Tot slot betoogt appellante dat verweerder, gezien haar specifieke situatie, in ieder geval reden had moeten zien de opgelegde geldsom met toepassing van artikel 13, derde lid, van de Landbouwwet, te verlagen naar nihil dan wel te matigen. Door dit niet te doen en dit zelfs niet aan te stippen in het bestreden besluit, is sprake van een onzorgvuldig besluit, aldus appellante.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a04eeedf9437b7e980f1d341f46c406f5052c3fdd5a484b196acfba66f1c47a3 | shasum -a 256