Alinea 22 College van Beroep voor het bedrijfsleven 20 oktober 2020

3. In haar zienswijze op het arrest heeft appellante zich primair op het standpunt gesteld dat het College moet concluderen dat de Regeling van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit van 4 mei 2009, nr. 2164, houdende retributies betreffende werkzaamheden van de VWA en AID, geldend in de periode van 3 april 2013 tot en met 28 februari 2014 (Regeling retributies veterinaire en hygiënische aangelegenheden I) en de per 1 maart 2014 in werking getreden Regeling van de Staatssecretaris van Economische Zaken van 20 februari 2014, nr. WJZ/14033284, houdende vaststelling van tarieven voor werkzaamheden van de NVWA (Regeling NVWA-tarieven) onverbindend zijn. Met het arrest is vast komen te staan dat een deel van de kosten in ieder geval niet doorberekend had mogen worden, omdat de gehanteerde tarieven in strijd zijn met Europese regelgeving. Als het College oordeelt dat die conclusie niet kan worden getrokken, dan verzoekt appellante subsidiair het College om een onpartijdige deskundige te benoemen die met een gericht onderzoek in kaart moet brengen welke elementen meegenomen kunnen worden in de opbouw van de tarieven. Dit onderzoek is volgens appellante ook noodzakelijk voor de doorbelasting van door officiële dierenartsen of officiële assistenten niet gewerkte, maar wel aangevraagde kwartieren. Mocht het College geen aanleiding zien een deskundige te benoemen en beslissen dat de bestreden besluiten moeten worden vernietigd en dat verweerder nieuwe besluiten op bezwaar moet nemen, dan verzoekt appellante meer subsidiair dat het College bepaalt dat verweerder een onafhankelijke deskundige opdracht geeft binnen een half jaar een rapport op te stellen, waarin transparant wordt weergegeven welke tarieven overeenkomstig Verordening nr. 882/2004 zouden zijn geweest en dat de nieuwe besluiten op bezwaar op dit rapport worden gebaseerd. In dat geval verzoekt appellante het College tevens een voorlopige voorziening op te leggen, inhoudend dat 20% van de in totaal betaalde retributies over de periode 2013 tot en met 2017 worden terugbetaald, te vermeerderen met de wettelijke rente en een dwangsom van € 1.000,- per dag voor iedere dag dat verweerder later dan een jaar na de einduitspraak op de onderhavige beroepen nieuwe besluiten op bezwaar neemt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/10f63e448bb3953be0cd47a10bd01e177ae94d02c56892e26337d72120221155 | shasum -a 256