Onder 5.5.2 College van Beroep voor het bedrijfsleven 27 oktober 2020

In hetgeen appellante heeft aangevoerd, ziet het College geen grond te twijfelen aan de juistheid van de inhoud van het afdoeningsrapport. In het afdoeningsrapport zijn de waarnemingen van de toezichthouders beschreven dat in een uitsluitend bij appellante in gebruik zijnde loods te [plaats 2] op 8 januari 2013 en op 10 april 2013 champost aanwezig was. Het enkele betoog van appellante dat zonder deskundige kennis en zonder bemonstering en analyse niet te zeggen is of sprake is van champost dan wel dekaarde kan haar niet baten, nu de minister heeft uiteengezet dat het vanuit de ervaring in de controle van de Msw voor een geoefend oog eenvoudig is om vast te stellen of het gaat om champost of dekaarde en één van de betrokken NVWA-toezichthouders ter zitting van het College heeft verklaard dat het onderscheid tussen champost en dekaarde is te maken aan de hand van de kleur en de textuur van beide. De stelling van appellante dat er geen documenten zijn die de in het afdoeningsrapport beschreven waarnemingen ondersteunen mist feitelijke grondslag. De minister heeft immers erop gewezen dat op VDM’s de code 110, die staat voor champost, is ingevuld. Op grond van het hiervoor overwogene is het College met de rechtbank van oordeel dat de minister ervan heeft mogen uitgaan dat in/bij de loods te [plaats 2] champost was opgeslagen en niet dekaarde. De door appellante ook bestreden verklaringen van de chauffeurs behoeven gelet op het voorgaande geen bespreking meer. De hogerberoepsgrond faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/32fbfa3b3819320a1ee1e67e11049fb60c0273ff05279f12335e38944040e93c | shasum -a 256