Onder 5.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 10 november 2020

Het College overweegt als volgt. In een geval als het onderhavige waarin een boete is opgelegd, rust de bewijslast dat sprake is van een overtreding, gelet op het vermoeden van onschuld, op het bestuursorgaan dat de boete heeft opgelegd. De minister moet daarom het bewijs leveren dat appellante artikel 4 in samenhang met punt 2, aanhef en onder b, in Hoofdstuk I en punt 3 in Hoofdstuk IX van Bijlage II van Verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne (Verordening 852/2004) heeft overtreden en daartoe de feiten deugdelijk vaststellen. De minister heeft aan het boetebesluit het rapport van bevindingen ten grondslag gelegd. Het rapport van bevindingen vermeldt, voor zover hier van belang, dat de toezichthouder heeft geconstateerd dat in ‘koelcel 1360’ condensdruppels aanwezig waren aan de onderkant van de verdamper. Onder de verdamper stonden dolavs (palletboxen) met onverpakte producten (o.a. hamvlees). Ook zijn condensdruppels geconstateerd aan de onderkant van de verdampers in de ‘organenkoelcel’ en de ‘koelcel levers’. Ook in die koelcellen stonden onverpakte producten in kratten onder de verdampers. Verder heeft de toezichthouder geconstateerd dat in de organenkoelcel een medewerker bezig was met het verwijderen van condensdruppels van de onderkant van de verdampers. Door de methode van verwijderen vielen condensdruppels naar beneden. Appellante heeft de constateringen van de toezichthouder niet betwist. Naar het oordeel van het College staat hiermee vast dat appellante de in het bestreden besluit genoemde bepalingen heeft overtreden. Appellante heeft de vorming van condens op oppervlakken niet voorkomen en heeft, gelet op de constatering dat dolavs met onverpakte producten onder de verdamper stonden, levensmiddelen niet beschermd tegen elke vorm van verontreiniging waardoor de levensmiddelen ongeschikt kunnen worden voor menselijke consumptie, schadelijk worden voor de gezondheid, dan wel op een zodanige wijze kunnen worden verontreinigd dat zij redelijkerwijze niet meer in die staat kunnen worden geconsumeerd. Anders dan door appellante is aangevoerd, volgt uit artikel 4 in samenhang met punt 2, aanhef en onder b, in Hoofdstuk I en punt 3 in Hoofdstuk IX van Bijlage II van Verordening 852/2004 niet dat sprake is van een inspanningsverplichting, nu in deze bepalingen staat vermeld, voor zover hier van belang: “… de vorming van condens (…) op oppervlakken worden voorkomen” en “… moeten levensmiddelen worden beschermd tegen elke vorm van verontreiniging (…)”. Er is in beide gevallen sprake van een resultaatsverplichting. De minister heeft terecht vastgesteld dat appellante de beboetbare feiten heeft begaan. De minister was dus bevoegd de boete op te leggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b6e052dd40bddc0d81f8896b9c50ba6b64133db9904a2d511fde991e7e19348b | shasum -a 256