Onder 6.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 6 juli 2021

Appellante betoogt dat de rechtbank ten onrechte geen aanleiding heeft gezien om tot matiging van de boete over te gaan en zij voert hiertoe het volgende aan. Het slachthuis heeft vermoedelijk een vergissing begaan door over te gaan tot het slachten van het door appellante aangeleverde rund, terwijl het daarbij geleverde VKI-formulier niet toereikend was om het dier te slachten. In plaats van deze vergissing toe te geven, heeft het slachthuis gebeld met appellante met de vraag of appellante het VKI-formulier kon aanpassen. Door toedoen van het slachthuis heeft appellante vervolgens twee onjuiste VKI-formulieren ingestuurd. Als het slachthuis niet had gebeld, was het gebleven bij het eerste en juiste VKI-formulier. De daarbij behorende werkwijze is dat het rund, vanwege het medicijngehalte, ter destructie wordt aangeboden en dan had er geen boete hoeven te volgen. Verweerder weigert echter onderzoek te doen naar de gang van zaken bij het slachthuis, terwijl de bij de slacht betrokken dierenarts tegenstrijdige informatie heeft verschaft over het moment waarop het rund is geslacht. Nu het slachthuis volgens appellante schuld heeft aan overtreding 2 en in zekere zin ook aan overtreding 1 – omdat als het rund was afgevoerd ter destructie geen boete had hoeven volgen – moet het boetebedrag voor die overtredingen worden verdeeld tussen appellante en het slachthuis. Appellante voert voorts aan dat in het bedrijf van appellante niet veel geld wordt verdiend, terwijl de boetebedragen hoog zijn en verweerder ook een randvoorwaardenkorting heeft toegepast op haar GLB-subsidie op grond van hetzelfde rapport van bevindingen van 19 januari 2017.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8128db4e16bb916dff24a4e8dbc467c7052defb7a26b47f0ad68698a5267d7ae | shasum -a 256