Onder 8.3 College van Beroep voor het bedrijfsleven 30 juni 2025

Het opleggen van een boete is in dit geval een geschikt middel om het met het opleggen van een boete beoogde doel te bereiken. [naam 1] heeft erop gewezen dat de haar verweten gedragingen zich wat langer geleden hebben afgespeeld – namelijk in de jaren 2019 en 2020 – en intussen zijn stappen gezet om de regelgeving aan te passen. Dat deze recente ontwikkelingen over de meldplicht mogelijk leiden tot een wijziging in de regelgeving, zoals [naam 1] betoogt, in die zin dat alleen nog maar verdachte meldingen in plaats van alle ongebruikelijke transacties gemeld hoeven te worden, heeft voor deze zaak echter geen gevolgen. Deze regelgeving is immers nog niet ingevoerd. Het gaat om wat er ten tijde van de overtredingen gold en dat was de verplichting tot het tijdig melden van ongebruikelijke transacties. Dat maakt niet dat een boete niet meer geschikt zou zijn om het beoogde doel, naleving van de anti-witwasregelgeving, te bereiken. Ook de stelling van [naam 1] dat de AFM in dat jaar maar weinig boetes heeft opgelegd, namelijk slechts twee andere, leidt niet tot het oordeel dat een boete geen geschikt middel meer zou zijn. De vastgestelde overtredingen hebben ook een structureel karakter. Van de 36 onderzochte meldingen waren er in ieder geval 27 niet tijdig gemeld. In verhouding tot het aantal onderzochte meldingen zijn er dus veel te late meldingen. Reeds gelet hierop valt niet in te zien dat geen sprake zou zijn van een noodzaak om een boete op te leggen, daargelaten of dat in het geval van een geringer aantal overtredingen anders zou liggen. Een minder ingrijpend middel zal hier niet het gewenste, afschrikwekkende effect hebben. Wat [naam 1] verder heeft aangevoerd, levert geen bijzondere omstandigheden op waarom het opleggen van een boete op zichzelf in dit concrete geval voor haar onevenwichtig zou uitpakken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/84df63f216f0cbf65d1619937359b2cb4bc451e30c93575ddde049193345b501 | shasum -a 256