Onder 5.1 College van Beroep voor het bedrijfsleven 13 oktober 2026

De staatssecretaris benadrukt zijn inzet voor dierenwelzijn, maar wijst op de problematiek waar hij in dit geval op stuit in zijn rol als toezichthouder bij het uitvoeren van controles en het interpreteren van de regelgeving. De staatssecretaris wijst er daarbij op dat de bewijslast dat sprake is van een overtreding op hem als bestuursorgaan rust. Dat betekent dat hij op basis van concrete feiten en omstandigheden vaststelt dat een varkenshouder aan één of meer van de voorwaarden niet heeft voldaan. Daarbij geldt de onschuldpresumptie als uitgangspunt. Voor een geslaagd beroep op de voorwaarden voor uitzondering van het coupeerverbod, ligt het op de weg van degene die daar een beroep op doet, in dit geval de varkenshouders, om feiten te stellen en materiaal aan te dragen aan de hand waarvan kan worden beoordeeld of aannemelijk is dat zijn situatie valt onder deze uitzonderingsgronden. De staatssecretaris wijst erop dat artikel 2.3 van het Besluit diergeneeskundigen zelf geen regeling bevat over de bewijsmiddelen die kunnen of moeten worden gehanteerd bij het onderzoek naar de vraag of aan deze voorwaarden is voldaan. Ook is er geen verplichting opgelegd op varkenshouders om documenten te verzamelen of te bewaren om aan te tonen welke kwetsuren zijn geconstateerd en welke maatregelen zijn genomen. Dit bemoeilijkt de controles van de toezichthouder. Dit maakt ook dat de staatssecretaris in het licht van de eis om zorgvuldigheid te betrachten komt tot een andere waardering van de feiten en omstandigheden dan Varkens in Nood.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e13018bbc997c766fd2a8e238b518709058fa3e9f0b3ae51470b331b5eb763dc | shasum -a 256