Alinea 32 Centrale Raad van Beroep 5 juni 2001

"In hoofdzaak komt de beleidskeuze van de wetgever inzake het overgangsrecht TBA en inzake de in dat verband gehanteerde leeftijdsgrenzen neer op een afweging tussen de haaks op elkaar staande beginselen van rechtszekerheid en rechtsgelijkheid. De wet TBA behelsde maatregelen die voor (bestaande en potentiële) rechthebbenden op arbeidsongeschiktheidsuitkeringen diep ingrijpend waren. De wetgever stelt dan aan de ene kant vast dat het uit een oogpunt van rechtszekerheid in principe gewenst is dat op lopende uitkeringsgevallen het (gunstiger) oude recht van toepassing blijft, althans het nieuwe recht niet onmiddellijk van toepassing is. Aan de andere kant brengt het (principiële) karakter van die maatregelen mee dat naar het oordeel van de regering ook lopende arbeidsongeschiktheidsuitkeringen niet geheel ongemoeid kunnen worden gelaten terwijl bovendien vanuit een oogpunt van rechtsgelijkheid voorkomen moet worden dat er gedurende een zeer lange periode aanzienlijke verschillen bestaan tussen de uitkeringssituaties van personen die overigens in een vergelijkbare situatie verkeren. Het oude en nieuwe bestand uitkeringsgerechtigden dienen wat hun rechten betreft naar elkaar toe te groeien. Binnen deze afweging tussen rechtszekerheid en rechtsgelijkheid spelen voorts reïntegratiemogelijkheden, financiële aspecten, uitvoeringsaspecten en volume-effecten een rol. Door het zittende bestand deels geheel te ontzien (wao-ers van 50 jaar en ouder, later 45 jaar en ouder) en deels langs geleidelijke weg onder het nieuwe uitkeringsrecht te brengen (wao-ers jonger dan 50 jaar, later 45 jaar), wordt in de opvatting van de wetgever de juiste verhouding tussen de beginselen van rechtszekerheid en rechtsgelijkheid zo goed mogelijk benaderd, waarbij noodzakelijkerwijs aan beide beginselen concessies zijn gedaan. Uit die keuze (zo erkent ook de regering) vloeit dan inderdaad voort dat personen van verschillende leeftijd verschillend worden behandeld waarbij ook nog geldt dat sommige leeftijdsgrenzen als enigszins arbitrair aangemerkt kunnen worden. Een en ander laat echter onverlet dat naar het oordeel van ondergetekende de door de wetgever gemaakte beleidskeuzen met betrekking tot - de leeftijdsgrenzen in - het overgangsrecht legitieme beleidskeuzen zijn geweest waarvan zeker niet gezegd kan worden dat zij niet op redelijke en objectieve maatstaven berusten."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/09786b474251e8766633edfbe4f480e2fd3ed7b2ff2f54b1bdd9b97e4a0902c4 | shasum -a 256