Alinea 28 Centrale Raad van Beroep 18 december 2001

In dit licht bezien stelt de Raad vast dat na de ontvangst van het inlichtingenformulier van 11 oktober 1990 en het opmaken van het zogenaamde GAK-rapport van 24 oktober 1990 voldoende informatie voorhanden was om vanwege gedaagde na te gaan of de werkzaamheden van appellant in de betreffende periode gevolgen zouden moeten hebben voor zijn uitkering en eventueel tot een terugvordering zouden moeten leiden. Ter zake heeft vervolgens arbeidsdeskundig onderzoek plaatsgevonden, hetgeen uiteindelijk heeft geleid tot het nemen van de besluiten van 10, 11 en 12 september 1991. Vervolgens vond de zogenoemde eerste terugvorderingshandeling over de in geding zijnde periode eerst plaats met de hiervoor vermelde brief van 25 augustus 1992, waarna na enige correspondentie tussen partijen in de periode februari 1995 tot en met augustus 1997 eerst met het primaire besluit van 1 september 1997 daadwerkelijk kennis wordt gegeven van de terugvordering over de in geding zijnde periode. Door eerst vijf jaren na de eerste terugvorderingshandeling en bijna zeven jaren na het opmaken van bedoeld GAK-rapport het besluit tot terugvordering te nemen, waarvoor de gemachtigde van gedaagde ter zitting geen verklaring ter verontschuldiging kon geven, zijn naar het oordeel van de Raad de grenzen van de hier aan te leggen zorgvuldigheidsmaatstaf in die mate overschreden dat dit ingeval van gebruikmaking van de bevoegdheid tot terugvordering tot matiging van het terugvorderingsbedrag dient te leiden. Hieraan doet niet af dat, zoals uit de stukken en in het bijzonder de brief van gedaagde van 27 augustus 1997 aan appellants voormalige gemachtigde blijkt, de feitelijke invordering van het restant bedrag van de terugvordering al in de periode van 31 december 1991 tot 1 april 1994 heeft plaatsgevonden door verrekening met de uitkering van appellant.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b53c8a888cc67bf0909140e9e69984bf80a5b3f5ef9b6fafb430d4c4ca55c24e | shasum -a 256