Alinea 30 Centrale Raad van Beroep 28 december 2001

Wat betreft het beroep van appellante op het in eerste aanleg door mevrouw Verhage over appellante uitgebrachte rapport en de in hoger beroep door mevrouw Verhage daarop gegeven toelichting overweegt de Raad dat hij, nog daargelaten dat het hier gaat om de zienswijze van een niet-medicus, daaraan niet die betekenis kan hechten die appellante daaraan toegekend wenst te zien. De Raad heeft hierbij laten wegen dat de inhoud van dat met toepassing van een in de reguliere geneeskunde niet gangbare onderzoekswijze - die, zoals namens appellante ter zitting is toegelicht, erop neerkomt dat via visuele waarneming blokkades in energiebanen worden vastgesteld - opgemaakt rapport geen aanknopingpunten biedt voor de conclusie dat appellante op de datum hier in geding op medische gronden naar objectieve maatstaven gemeten niet in staat was arbeid te verrichten die rekening hield met de beperkingen zoals die door meergenoemde verzekeringsarts voor haar waren vastgesteld. De Raad merkt hierbij nog op dat - anders dan appellante kennelijk meent - de enkele omstandigheid dat mevrouw Verhage in haar rapport zich bedient van in de reguliere geneeskunde gebruikelijke terminologie niet impliceert dat om die reden niet kan en mag worden voorbijgegaan aan de door haar op grond van haar waarnemingen aangegeven beperkingen ten aanzien van het verrichten van arbeid. Ten aanzien van voor de toepassing van de WAO relevante arbeidsbeperkingen geldt immers dat die (ook) op in de reguliere geneeskunde gebruikelijke wijze dienen te kunnen worden vastgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/accaece604383791a2e3fe029e4460748ab768a8e4cfee6f20ec4b4639e178a7 | shasum -a 256