Alinea 22 Centrale Raad van Beroep 28 februari 2002

Zowel de specifiek toepasselijke wetgeving, zoals die blijkt uit de bepalingen en de strekking van de Opiumwet waar die beoogt schade voor de gezondheid en voor de samenleving ter zake van strafrechtelijk verboden teelt en handel in hennepprodukten inzonderheid in casu marihuana met onaanvaardbare risico's tegen te gaan, als de algemeen vigerende wetgeving van het Burgerlijk wetboek inzake arbeidsovereenkomsten als de onderhavige, waar deze zich keert tegen de totstandkoming van naar doelstelling met de openbare orde strijdige activiteiten, brengen de Raad, de desbetreffende wetgeving op zichzelf en in onderling verband bezien, tot het oordeel dat te dezen tussen appellant en de "henneptoppers" om reden van illegale stelselmatige marihuana-kweekactiviteiten en deswege wegens strijd met de openbare orde geen rechtsgeldige arbeidsovereenkomsten tot stand gekomen zijn. Deze arbeidsovereenkomsten, waarbij contractspartijen immers kennelijk willens en wetens hebben beoogd uitvoering te geven aan strafrechtelijk verboden en in casu ook metterdaad bestrafte ondernemersactiviteiten gericht op het bevorderen van geregelde kweek en daaruit voortvloeiende handel in marihuana en daarmede tevens een evident ongeoorloofde oorzaak aan die overeenkomsten ten grondslag gelegd hebben, acht de Raad dientengevolge nietig op basis van artikel 3:40, eerste lid van het Burgerlijk Wetboek. Daarbij heeft de Raad tevens in aanmerking genomen dat er ter zake van de desbetreffende winningsactiviteiten van marihuana geen sprake is van overheidswege als uitvloeisel van relevante maatschappelijke ontwikkelingen ontwikkeld algemeen of specifiek geldend consistent gedoogbeleid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f270cb24db9591b12c6c6f0a29e3fda79e357093fce9f2bf48c6334bc2407b2a | shasum -a 256