Alinea 19 Centrale Raad van Beroep 16 augustus 2002

3.4. Vorenstaand uitgangspunt was appellant als zeer ervaren brandweerman bekend. Hij verkeerde echter, naar hij onweersproken heeft gesteld, in een ernstige situatie die levensbedreigend was voor twee slachtoffers, waardoor hij zich genoodzaakt zag een keuze te maken tussen het zich gedragen naar dit uitgangspunt of het onmiddellijk opheffen van de levensbedreigende omstandigheden voor die slachtoffers, waarmee in afwijking van het uitgangspunt werd gehandeld. Dat appellant gekozen heeft voor het laatste, daarmee ook invulling gevend aan een van zijn kerntaken (het redden van slachtoffers), kan hem naar het oordeel van de Raad onder de geschetste zeer uitzonderlijke omstandigheden bezwaarlijk worden verweten. Daarbij heeft de Raad laten meewegen dat a) ondanks voormeld uitgangspunt van hogerhand geen uitdrukkelijk, schriftelijk, verbod op het afstaan of delen van persluchtapparatuur was uitgevaardigd - ook niet na eerdere voorvallen als deze in het verleden - hetgeen de duidelijkheid niet ten goede komt en b) appellant vanwege haperende portofoons niet in de gelegenheid was te vragen om extra apparatuur. Bij gebrek aan verwijtbaarheid is niet voldaan aan de criteria dat sprake moet zijn van schuld of nalatigheid als bedoeld in artikel 61, eerste lid, van het Ambtenarenreglement Rotterdam.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b7d81e8f992e2703c0e54fa1e07947641aeaed197279aef956793aa90420d85f | shasum -a 256