Alinea 22 Centrale Raad van Beroep 18 september 2002

Appellant heeft onder verwijzing naar de tekst van artikel 53 van de Anw, zoals dit artikel luidt sedert de invoering van de Wet Boeten en maatregelen en terug- en invordering sociale zekerheid (Wet Boeten), in hoger beroep aangevoerd dat hij verplicht is de uitkering te herzien en teveel verstrekte uitkering terug te vorderen. Slechts in enkele gevallen heeft appellant de bevoegdheid wegens dringende redenen af te zien van herziening en/of terugvordering. Om van een dringende reden te kunnen spreken moet er, gelet op de Memorie van Toelichting op de Wet Boeten, wel iets bijzonders en uitzonderlijks aan de hand zijn om afwijking van het algemene principe te rechtvaardigen. Volgens het ter zake door appellant ontwikkelde beleid wordt niet tot herziening met volledige terugwerkende kracht overgegaan als betrokkene al zijn verplichtingen is nagekomen en voorts niet heeft kunnen begrijpen dat de uitkering ingevolge de Anw tot een te hoog bedrag is verleend. Een dringende reden om geheel of gedeeltelijk van terugvordering af te zien kan zich slechts voordoen ingeval sociale of financiële omstandigheden zich tegen volledige terugvordering verzetten. In het algemeen houdt appellant daarmee pas rekening bij de beslissing inzake invordering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/84e4e6eb8a794899709d82ad16aff4876bad640f6d3c1acce9d46d2da1829993 | shasum -a 256