Alinea 29 Centrale Raad van Beroep 1 oktober 2002

De rechtbank heeft de van de zijde van gedaagde aangevoerde grieven dat appellant voorafgaande aan het terugvorderingsbesluit niet een zogenoemd moederbesluit heeft genomen en dat appellant ten onrechte niet de zogeheten zes-maandenjurisprudentie heeft toegepast als ongegrond van de hand gewezen. Voorts heeft de rechtbank geoordeeld dat de namens gedaagde aangevoerde omstandigheden die aanleiding zouden moeten vormen voor appellant om een dringende reden aan te nemen om van terugvordering af te zien niet als zodanig kunnen worden aangemerkt. De rechtbank heeft het bestreden besluit vernietigd omdat appellant naar het oordeel van de rechtbank in bezwaar noch in beroep is ingegaan op de herhaalde stelling van gedaagde inzake het door haar geleden fiscale nadeel. In het bestreden besluit wordt deze stelling wel aangehaald, zo oordeelt de rechtbank, maar niet weersproken. De stelling komt de rechtbank niet aanstonds onaannemelijk voor, maar het geven van een definitief oordeel of hierin een dringende reden is gelegen achtte de rechtbank op grond van de haar ter beschikking staande gegevens niet mogelijk. De rechtbank komt tot de slotsom dat het bestreden besluit op dit punt aan een motiveringsgebrek lijdt, en om die reden dient te worden vernietigd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5790de47d1c875f93bf4e71846cb0cd849ab3bb081d6d0b187f3b69bea2a72cd | shasum -a 256