Alinea 39 Centrale Raad van Beroep 7 februari 2003

Gelet op de gehanteerde jaarsystematiek en de afwezigheid van een invloed van het meerinkomen op de studiefinancieringsaanspraken per maand is de Raad van oordeel dat de maand waarin de vrije voet wordt overschreden geen component is die de ernst van de normoverschrijding gradeert. De Raad is voorts van oordeel dat de mate waarin de vrije voet wordt overschreden reeds is verdisconteerd in de vordering op grond van onderdeel a van het zesde lid van artikel 26 van de WSF. De Raad is in het licht van het voren-staande van oordeel dat de enkele overschrijding van de bijverdiengrens, zonder dat de studerende zijn recht op studiefinanciering heeft stopgezet, rechtvaardigt dat het door de studerende genoten voordeel in de vorm van het gebruik van de OV-studentenkaart wordt weggenomen, nu de studerende dit voordeel achteraf bezien materieel ten onrechte heeft genoten. Door het wegnemen van dit voordeel te maximeren op een bedrag ter hoogte van de kostprijs van de OV-kaart, welk bedrag overeenstemt met de waarde die de OV-bedrijven voor de kaart aan de Minister in rekening brengen, over de maanden waarin de studerende de OV-studentenkaart in het desbetreffende kalenderjaar (dan wel in de kortere aaneengesloten periode) feitelijk in bezit heeft gehad, wordt naar het oordeel van de Raad bereikt dat de sanctie in een redelijke verhouding staat tot de ernst van de overtreding.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/92f7b6c0e21819888c7291ba324735eb12422eb165516911f291c0a8caf14b95 | shasum -a 256