Alinea 52 Centrale Raad van Beroep 4 maart 2003

Het standpunt van appellant dat artikel 58, eerste lid, van de ABW van toepassing is omdat de onderwerpelijke schadevergoeding is toegekend met dezelfde bestemming als de bijstand, namelijk ter voorziening in de kosten van het bestaan in verband met het ontbreken van inkomsten uit arbeid, deelt de Raad niet. De Raad wijst er in dit verband op dat in de toelichting bij artikel 59, eerste lid, van de ABW, zoals luidend tot 1 augustus 1992, welke bepaling goeddeels gelijkluidend is aan artikel 58, eerste lid, van de ABW, zoals geldend na 1 augustus 1992, is vermeld dat die bepaling, voorzover betrekking hebbend op kosten van bijstand met een bepaalde bestemming, vooral ziet op die gevallen waarin toepassing kan worden gegeven aan artikel 57 (oud) van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet. Dat artikel heeft betrekking op bijzondere voorzieningen en niet op uitkeringen in verband met de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan. Voorts geeft de toelichting bij artikel 59, tweede lid, van de ABW, zoals luidend voor 1 augustus 1992, als voorbeeld voor een aanspraak die nog niet kan worden gerealiseerd, aanspraken ontleend aan een verkeersongeval, bijvoorbeeld op loondervingsuitkering en smartengeld, welke pas na langdurig procederen tot uitbetaling komen. Naar het oordel van de Raad is daarom sprake van een aanspraak als bedoeld in artikel 58, tweede lid, van de ABW. De omstandigheid dat vaststelling van de exacte omvang van de aanspraak eerst enige tijd na het ongeval kan plaats vinden maakt dit niet anders.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d604d08f67698feb8a2ca07cb7024413b9e17e0923c583d7b4c7f38530a84b82 | shasum -a 256