Alinea 34 Centrale Raad van Beroep 17 juni 2003

Het Uwv heeft zich eveneens gekeerd tegen evenvermeld oordeel van de rechtbank met betrekking tot besluit III. Daartoe is aangevoerd dat het bezwaar van [appellant] tegen het primaire besluit van 16 december 1998 was gericht tegen de te korte uitlooptermijn en dat het maatmanloon ten onrechte niet was aangepast aan zijn leeftijd. In het kader van de heroverweging heeft het Uwv de uitlooptermijn met een week verlengd en een berekening gemaakt van het arbeidsongeschiktheidspercentage met inachtneming van aanpassing van het maatmanloon (en de restverdiencapaciteit) naar de leeftijd van [appellant] van 22 jaar, welke aanpassing heeft geleid tot een mate van arbeidsongeschiktheid van 15 tot 25%. Voorts heeft het Uwv per 21 juli 1999 de oorspronkelijk aan het primaire besluit ten grondslag gelegde loonkundige berekening gehandhaafd, omdat [appellant] op die datum 23 jaar was geworden en die berekening uitgaat van de op die leeftijd geldende loongegevens. Het Uwv meent dat de bovenstaande wijzigingen voortvloeien uit de heroverweging op bezwaar van de primaire beslissing per 19 januari 1999, waarbij sprake is en blijft van hetzelfde feitencomplex. Daarnaast heeft het Uwv aangevoerd dat de belangen van [appellant] niet zijn geschaad, onder andere omdat de loonkundige bezwaren die tot de wijziging hebben geleid ook tijdens een hoorzitting zijn behandeld. Ten slotte heeft het Uwv ter ondersteuning van zijn standpunt gewezen op de uitspraak van de Raad van 4 april 2001, gepubliceerd in USZ 2001/163, RSV 2001/146 en

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8f0c3f3b69d761c5e0e39d5c67fc6653c357b51159f9ac3b6f71f9610b20f583 | shasum -a 256