Alinea 22 Centrale Raad van Beroep 7 augustus 2003

3.3. De Raad kan de rechtbank in dit oordeel niet geheel volgen en overweegt daartoe als volgt. Allereerst stelt de Raad vast, zoals ook van de zijde van gedaagde ter zitting is bevestigd, dat gedaagde om reden dat niet langer gronden voor disciplinair ontslag aanwezig werden geacht, bij besluiten van 4 juli 1997 de dienstverbanden van appellanten met terugwerkende kracht heeft hersteld. De Raad is van oordeel dat in redelijkheid niet staande gehouden kan worden dat aan de primaire besluiten van 11 juli 1996 geen gebrek kleeft dat leidt tot onrechtmatigheid van die besluiten. Daartoe overweegt de Raad dat het aan die besluiten ten grondslag gelegde feitencomplex gebaseerd was op een volstrekt onjuiste beoordeling van de feiten met betrekking tot de appellanten verweten gedragingen zoals die zich in werkelijkheid hebben voorgedaan. Op die grond heeft gedaagde de primaire ontslagbesluiten ook herroepen. Dat gedaagde ten tijde van het herroepen van die besluiten over meer gegevens beschikte dan ten tijde van de primaire besluiten doet hier niet aan af. Hiermee is de schuld van gedaagde in beginsel een gegeven en is gedaagde op die grond gehouden de door appellanten ten gevolge van die onrechtmatige besluiten geleden schade te vergoeden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d651294095d8ad1ef946f84976f4dd2526279d9abe89cd2d5742efac5fd0f055 | shasum -a 256