Alinea 30 Centrale Raad van Beroep 9 oktober 2003

6.3.2. Met betrekking tot de medische behandeling is de Raad het volgende gebleken. Nadat appellant in augustus 1993 psychische klachten kreeg, heeft hij zich tot zijn huisarts gewend die hem voorschreef thuis een maand rust te houden. Na die maand heeft appellant zich bij een defensie-arts in Rotterdam gemeld die hem heeft doorgewezen naar de afdeling psychiatrie van het Centraal Militair Hospitaal (CMH), waar dr. Peijzel de behandeling van appellant op zich heeft genomen. Eerst ter zitting van de Raad is gebleken dat appellant de behandeling van dr. Peijzel heeft afgebroken wegens een gebrek aan vertrouwen in die arts (en niet zoals tot dan toe is aangenomen vanwege het hartinfarct dat dr. Peijzel rond diezelfde periode heeft getroffen). Dr. Peijzel heeft appellant voor een vervolgbehandeling doorverwezen naar een andere psycholoog van het CMH. Naar de Raad begrijpt, heeft die behandeling geen doorgang gevonden, omdat het appellant ten gevolge van een inmiddels bij hem ontwikkelde straatangst erg moeilijk viel om te reizen. Appellant heeft mitsdien gedaagde om toestemming gevraagd - welke toestemming ook is verleend - om in zijn woonplaats bij een niet militaire psycholoog te mogen worden behandeld. De behandeling bij deze niet militaire psycholoog is door appellant afgebroken, omdat appellant naar [woonplaats] verhuisde. Na zijn verhuizing zou appellant opnieuw zelf zorgdragen voor zijn psychotherapie. Op grond van het voorgaande kan naar het oordeel van de Raad niet staande worden gehouden dat de "brokkelige en inconsistente professionele begeleiding" waarover professor Kuilman in zijn rapport spreekt en waar appellant een beroep op doet, te wijten is aan de behandelend militaire artsen. Van een fout zoals in 6.3.1. bedoeld, is derhalve in dit opzicht niet gebleken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03e487cd4e08aa96155e482f6e770838d7811ac861209b712aa98f130aa84fa9 | shasum -a 256