Alinea 46 Centrale Raad van Beroep 9 november 2004

Volgens vaste rechtspraak van de Raad dient het wettelijk arbeidsongeschiktheidsbegrip aldus te worden uitgelegd dat van arbeidsongeschiktheid slechts sprake is als een verzekerde op medische gronden naar objectieve maatstaven gemeten de in aanmerking komende arbeid niet kan of mag verrichten. Naar de Raad vaker van zijn oordeel heeft doen blijken beoogt de MAOC-richtlijn door een interpretatie van het medisch arbeidsongeschiktheidscriterium uitgangspunten voor de verzekeringsgeneeskundige beoordeling te formuleren en is deze derhalve te beschouwen als een werkinstructie aan verzekeringsartsen, waarin de verschillende facetten van de door een verzekeringsarts te verrichten beoordeling aan de orde komen. In het vorenoverwogene ligt reeds besloten dat de Raad geen grond ziet voor de opvatting dat het vanwege gedaagde ingestelde verzekeringsgeneeskundig onderzoek - waarbij, als reeds opgemerkt, naast het eigen onderzoek ook kennis is genomen van gegevens uit de behandelend sector - niet voldoende serieus gericht is geweest op objectivering van haar klachten. Dit geldt ook voor de klachten die voortvloeien uit de diagnose fibromyalgie. Daarmee heeft gedaagde voldaan aan de in de richtlijn vervatte instructies inzake moeilijker te objectiveren klachten. Voor zover het namens appellante gehouden betoog aldus zou moeten worden begrepen dat onder de werking van meergenoemde richtlijn niet langer de eis zou gelden dat beperkingen, willen deze tot uitkering kunnen leiden, aantoonbaar dienen te berusten op ziekte of gebreken, dan berust dat betoog op een onjuist uitgangspunt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/91120b40390498b50a6d393a22eaa0b18e0d3883bab05ffc0c3f36571204d4ef | shasum -a 256