Alinea 17 Centrale Raad van Beroep 13 januari 2005

De Raad stelt met appellante vast dat gedaagde in het kader van de bezwaarprocedure niet de aan het primaire besluit ten grondslag liggende processen-verbaal van verhoor aan appellante en haar gemachtigde ter beschikking heeft gesteld. Hieruit vloeit voort dat gedaagde in strijd heeft gehandeld met de artikelen 6:17 en 7:4, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht. De Raad is evenwel van oordeel dat appellante door dit verzuim niet op zodanige wijze in haar belangen is geschaad dat het besluit van 10 juli 1998 reeds op die grond zou moeten worden vernietigd. Daarbij overweegt de Raad allereerst dat niet in geschil is dat appellante en haar gemachtigde in bezwaar ten tijde van een onderhoud bij de belastingdienst kennis hebben genomen van een aantal van de in de processen-verbaal opgenomen verklaringen, of ten minste delen daarvan. Dit onderhoud heeft er uiteindelijk toe geleid dat appellante met de belastingdienst tot een compromis is gekomen. De Raad is niet gebleken dat appellante toentertijd de juistheid van de inhoud van de verklaringen in twijfel heeft getrokken door deze bijvoorbeeld (ter nadere nuancering) aan haar (ex-)werknemers voor te leggen. De grief van appellante dat haar belangen zijn geschaad, omdat het vanwege het tijdsverloop thans niet meer mogelijk is om de juistheid van de verklaringen bij de (ex-)werknemers te verifiëren, kan - nog daargelaten dat de Raad niet is gebleken dat appellante daartoe enige poging heeft ondernomen - derhalve niet slagen. Daarenboven merkt de Raad op dat de gemachtigde van appellante, ook nadat hem ter zitting daarnaar is gevraagd, niet concreet heeft kunnen aangeven op welke punten de onderhavige verklaringen niet zouden stroken met de bij appellante bestaande feitelijke situatie ten tijde hier in geding.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1696d8da7c04fddca108cf9ab7a3e5fb7b1d9b2fded62ed1a0f8416f75bc9bde | shasum -a 256