Alinea 26 Centrale Raad van Beroep 25 januari 2005

Appellant heeft verder aangevoerd dat hij niet aan zijn in het kader van het onderzoek door de sociale recherche afgelegde verklaring mag worden gehouden omdat die verklaring onder ongeoorloofde druk is afgelegd en hij daarop later is teruggekomen. De Raad stelt vast dat de betreffende verklaring is opgenomen in een proces-verbaal van verhoor dat door appellant is ondertekend. Vaste jurisprudentie van de Raad is dat in het algemeen van de juistheid van een tegenover een sociaal rechercheur afgelegde en door betrokkene ondertekende verklaring mag worden uitgegaan en dat aan een latere intrekking of wijziging van die verklaring geen doorslaggevende betekenis kan worden toegekend. De gedingstukken en hetgeen ter zitting van appellant nog naar voren is gebracht bieden geen aanknopingspunten om van die hoofdregel af te wijken. Niet gebleken is dat de door appellant ondertekende verklaring onder ontoelaatbare druk tot stand is gekomen of dat ze in essentie geen juiste weergave bevat van hetgeen ten overstaan van de sociale recherche is verklaard. Door appellant is gesteld dat de opsporingambtenaar tijdens het verhoor zou hebben gedreigd met de woorden “we gaan naar Leeuwarden toe”. Anders dan appellant merkt de Raad die woorden, wat daar overigens ook van zij, niet aan als ongeoorloofde pressie, ook niet in het licht van de gestelde constitutie van appellant. Appellant moet dan ook aan zijn ten overstaan van de sociale recherche afgelegde verklaring worden gehouden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e210bca86f9716caba36569968ea6673f0afe054fbd3aec83dcbb1be7e4653a7 | shasum -a 256