Alinea 28 Centrale Raad van Beroep 24 februari 2005

2.1.3. Dat appellanten in strijd met het vertrouwensbeginsel door de invoering van het nieuwe stelsel zijn overvallen, kan niet worden staande gehouden. Een kenmerk van ambtelijke rechtspositieregelingen is dat zij vatbaar zijn voor (soms ingrijpende) wijziging. Bovendien volgde reeds uit de tekst van de Honoreringsregeling 1981 dat deze slechts als overgangsmaatregel was bedoeld en dat op langere termijn volledige verambtelijking werd beoogd. In kringen van academisch medisch specialisten was dit bekend. De verambtelijking is wellicht langer uitgebleven dan aanvankelijk de bedoeling was, maar daaraan konden appellanten niet de in rechte te honoreren verwachting ontlenen dat van uitstel afstel zou komen. Niet is gebleken dat de onderhandelingspartijen het streven naar verambtelijking in de tussentijd hebben prijsgegeven. Ook de in september 1995 gesloten Raamovereenkomst Modernisering curatieve zorg azM rechtvaardigde deze verwachting niet, nu die overeenkomst weliswaar uitgaat van het bestaan van een stelsel van aparte honorering voor de behandeling van particuliere patiënten - hetgeen destijds nog het geval was - doch niet beoogt dat stelsel als zodanig te reguleren of te bestendigen. Dat het nieuwe stelsel is ingevoerd met terugwerkende kracht tot 1 juni 1999, maakt het vorenstaande niet anders. De strekking van het Onderhandelaarsakkoord was reeds in april 1999 bekend en een onverhoedse terugval in inkomen is door middel van de inkomensgarantie voorkomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3f4f98508239af7f89dd8e90354c25cc4ca9e421981c20e201893fafb6f9459 | shasum -a 256