Alinea 30 Centrale Raad van Beroep 7 februari 2007

1.4. In hoger beroep heeft appellant gesteld dat volgens vaste jurisprudentie de risico’s verbonden aan het sturen per fax en het sturen per gewone post voor rekening van de afzender komen. Het gebruik van deze middelen levert per definitie op dat het aan de verzender is om aannemelijk te maken dat tijdig de gronden van bezwaar zijn ingediend. Met betrekking tot de verzending per post kan betrokkene niet aannemelijk maken dat de gronden zijn verzonden nu zij deze niet aangetekend heeft verstuurd. Met betrekking tot het faxbericht beschikt betrokkene over een statusoverzicht met de vermelding “OK”, maar dat alleen is onvoldoende om te stellen dat het bericht ook is ontvangen. De Raad heeft in zijn uitspraak van 7 april 2004, LJN AQ8104, gepubliceerd in RSV 2004/279, uitgesproken dat het bestuursorgaan niet gehouden is om een faxjournaal bij te houden. De rechtbank kan appellant dit dan ook niet tegenwerpen. De vraag die dan nog overblijft is of er een voldoende zorgvuldig onderzoek is verricht. Volgens appellant is aan deze onderzoeksplicht voldaan door vast te stellen dat het bezwaarschrift naar het juiste faxnummer is verzonden. Dat in casu nog een interne mail is uitgezet met het verzoek om te bezien of het faxbericht op een ander bureau terecht is gekomen dan het bureau van de medewerker die met de behandeling van het bezwaar was belast, was feitelijk een actie waarvan al op voorhand kon worden vastgesteld dat deze geen resultaat zou opleveren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ac6b6210f14146a63880c3336edaec92b20ad30fcc57af01bf59b38728493600 | shasum -a 256