Alinea 33 Centrale Raad van Beroep 12 juni 2007

Waar het gaat om de aan de korting verbonden terugwerkende kracht overweegt de Raad dat zodanige terugwerkende kracht volgens zijn vaste rechtspraak in het algemeen in strijd is te achten met het rechtszekerheidsbeginsel. Dit beginsel lijdt echter uitzondering indien betrokkene redelijkerwijs geacht kan worden kennis te dragen van het feit dat de inkomsten van invloed kunnen zijn op het recht op of de hoogte van de arbeidsongeschiktheidsuitkering of het bedrag dat daarvan wordt uitbetaald dan wel indien het ongewijzigd voortzetten van de uitkering (mede) het gevolg is geweest van onjuiste of onvolledige informatieverschaffing door betrokkene, terwijl het uitvoeringsorgaan een andere (minder gunstige) beslissing zou hebben genomen indien het destijds de juiste feiten had gekend. Een dergelijke uitzonderingssituatie doet zich hier voor, nu appellant het Uwv in het geheel niet op de hoogte heeft gesteld van de door hem over 1996 tot en met 1998 gerealiseerde winsten en hij bovendien, gelet ook op de stijgende winstcijfers, redelijkerwijs geacht moet worden te hebben geweten dat deze inkomsten niet zonder invloed op zijn uitkering konden blijven. Naar het oordeel van de Raad heeft het Uwv dan ook zonder in strijd te komen met de rechtszekerheid met terugwerkende kracht toepassing kunnen geven aan artikel 44 van de WAO. Het feit dat het Uwv (mogelijk) eerder actie had kunnen ondernemen, leidt alsdan niet tot een geslaagd beroep op het vertrouwensbeginsel. Hetgeen hiervoor is overwogen inzake de terugwerkende kracht van de korting, geldt naar het oordeel van de Raad evenzeer voor de intrekking van de WAO-uitkering met ingang van 1 januari 1999.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d97d790947e11681fb104d369588247b820567ea047f6d375fcafdcaae5ef198 | shasum -a 256