Alinea 32 Centrale Raad van Beroep 21 september 2011

Zoals reeds is overwogen in de meergenoemde uitspraak tussen partijen van de voorzieningenrechter van 10 juli 2008 (procedurenummer AWB 08/3637 WWB) is de bescherming die het IVRK beoogt te bieden veel breder dan het beschikbaar stellen van geld en draagt de staten die partij zijn een zorgplicht op die zich uitstrekt over verschillende terreinen. Artikel 3, tweede lid, van het IVRK bepaalt, dat de staten zich verbinden het kind te verzekeren van bescherming en de zorg die nodig zijn voor zijn of haar welzijn, doch rekening houdend met de rechten en plichten van zijn of haar ouders. De rechtbank stelt voorop dat de zorg voor een kind ligt bij de ouders. Gewezen kan worden op artikel 18, eerste lid, IVRK, waarin er nog eens nadrukkelijk op wordt gewezen, dat ouders de eerste verantwoordelijkheid hebben voor de opvoeding en de ontwikkeling van hun kind. Niet valt in te zien dat eiser niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor de gevolgen die zijn weigerachtige houding ten opzichte van het accepteren van gangbare arbeid bewerkstelligen voor het ontvangen van een bijstandsuitkering en daarmee de omvang van de zorg voor zijn zoon. De conclusie uit het bovenstaande is, dat in een geval als het nu voorliggende, het IVRK geen inbreuk maakt op de WWB en dat verweerder op grond van dat verdrag niet gehouden is af te zien van de maatregel of de maatregel te matigen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d0a06fa54c2ef7e2cb915989f3a70e9bb400b88bd13b3bacd0fa4e1dd86884da | shasum -a 256