Alinea 30 Centrale Raad van Beroep 17 januari 2012

4.4. De Raad is met de rechtbank van oordeel dat de bevindingen van het onderzoek een toereikende grondslag vormen voor de conclusie dat appellante en [S.] ten tijde in geding hun gezamenlijk hoofdverblijf hadden in de woning van appellante. De Raad kent daarbij met de rechtbank doorslaggevende betekenis toe aan hetgeen appellante en [S.] hebben verklaard tijdens de verhoren door de sociale recherche op 19 november 2007 en 20 november 2007. Volgens de processen-verbaal van verhoor die de sociaal rechercheurs op ambtsbelofte hebben opgemaakt, hebben appellanten beiden, samengevat en voor zover hier van belang, het volgende verklaard. Appellante heeft op 20 november 2007 verklaard dat [S.] sinds hij in 1999 weer bijstand ontving, vijf of zes dagen bij haar verbleef. [S.] heeft verklaard dat hij sinds hij de tweede keer bijstand ontving zeven dagen in de week bij appellante verbleef en daar sliep. Beiden hebben verklaard dat als zij ruzie hadden [S.] dan tijdelijk naar zijn eigen woning aan de [adres 2] vertrok. Deze verklaringen vinden bevestiging in de verklaring die de getuige [getuige], wonende aan de [adres 3], op 19 november 2007 heeft afgelegd omtrent het verblijf van [S.] op het adres van appellante en als zodanig voldoende concreet is. Hetgeen appellante en [S.] hebben aangevoerd omtrent de aard van de relatie, hun subjectieve beleving daaromtrent en het motief van het verblijf van [S.] in de woning van appellante, dienen voor de toepassing van de WWB buiten beschouwing te blijven. Gelet op vorengenoemde onderzoeksbevindingen kan de Raad aan de ter zitting afgelegde getuigenverklaring omtrent het verblijf van [S.] op het adres waarop hij stond ingeschreven en de reden voor zijn verblijf op het adres van appellante niet de betekenis hechten die appellante daaraan toegekend wil zien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3ffe4e74eb0658f3fc0f34643075301263ed64ab95b23e25e92e4b1c7b2ba646 | shasum -a 256