Alinea 21 Centrale Raad van Beroep 9 mei 2012

1.1. Appellant is op 23 oktober 2006 uitgevallen vanuit zijn functie van parketschuurder. Op 8 juli 2008 is appellant onderzocht door de verzekeringsarts. In opdracht van de verzekeringsarts is appellant onderzocht door psychiater D.J. Vinkers. Vinkers concludeert dat appellant de mogelijkheid moet hebben zich terug te trekken bij een paniekaanval en appellant beperkt is voor omgaan met conflicten, kleine ruimtes en vervoer per auto. Vinkers heeft de diagnose paniekstoornis met agorafobie gesteld. Vinkers heeft in zijn rapport vermeld dat hij informatie van de behandelend psychiater heeft ontvangen. De verzekeringsarts heeft appellant op 23 september 2008 nogmaals op zijn spreekuur onderzocht. Vervolgens heeft hij informatie ingewonnen bij de huisarts. De huisarts heeft aangegeven dat sprake is van vermijdingsgedrag, dat is gebaseerd op onzekerheid en depressie. De huisarts heeft appellant verwezen naar psychiater J.G.B.M. Rohlof, die een depressieve stoornis, eenmalig, licht, constateerde. De verzekeringsarts heeft geconcludeerd dat appellant beperkt is voor zware mentale arbeid. De door Vinkers voorgestane beperkingen heeft hij overgenomen in de Functionele Mogelijkhedenlijst (FML). De arbeidsdeskundige heeft functies geselecteerd tot het verrichten waarvan hij appellant in staat acht en het verlies aan verdiencapaciteit vastgesteld op ongeveer 20%. Bij besluit van 6 oktober 2008 is vastgesteld dat appellant per 20 oktober 2008 geen recht heeft op een uitkering ingevolge de Wet Werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef889e562682732eebe75333e521732620fd51edb9eed4912596b97f1044d57a | shasum -a 256